ส่วนที่29 ความไม่สบายใจเป็นเรื่องธรรมดา

ส่วนที่29

ส่วนที่29

ความไม่สบายใจเป็นเรื่องธรรมดา

หากคุณเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะในนิวยอร์ก คุณจะไม่ได้เรียนแค่วิชาศิลปะเท่านั้น

แต่ยังต้องเรียนวิชาอื่น ๆ ในสาขาศิลปศาสตร์ด้วย ผมลงเรียนวิชาจิตวิทยา

หนึ่งในหัวข้อที่พูดคุยกันในชั้นเรียนคือการบำบัดจิตด้วย การจำลองประสบการณ์เจ็บปวดในวัยเด็ก

ผมเรียนรู้ว่า เราสามารถเปรียบเทียบเรื่องราวในหนังสือ ปฐมกาล (The Book of Genesis)* ได้กับตอนที่เราเกิด

มันเป็นการเปรียบเทียบที่น่าสนใจมาก : สวนอีเดนคือภาวะก่อนเกิด คุณกำลังอยู่ในท้องแม่

คุณมีทุกอย่างพร้อมสรรพ ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ความอบอุ่น และที่พักพิง

ไม่มีเรื่องให้ต้องกังวล

คุณรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยจนแม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่ใช่สิ่ง จำเป็น

ทุกอย่างมีไว้ให้คุณผ่อนคลายและเพลิดเพลิน แต่จู่ ๆ คุณก็ถูกบีบให้ออกจากสรวงสวรรค์

สู่โลกที่โหดร้ายทารุณ

แสงจ้าแยงตา เสียงแหลมบาดหู มือคนยื้อแย่ง ความเย็นปะทะผิวกาย

โดนฟาดเข้าที่ก้น ไหนจะอากาศที่ทะลักเข้าปอดอีก

ทั้งหมดนี้คือการเปลี่ยนแปลงที่ชวนให้สับสน กังวล และหวาดกลัว

ความมั่นคงปลอดภัยหายไปหมด และคุณก็ไม่เข้าใจว่า กำลังเกิดอะไรขึ้น

ไม่แปลกเลยที่คุณจะเริ่มร้องไห้ ทั้งหมดนี้เปรียบได้กับการถูกขับออกจากสวนอีเดน แต่นั่นก็คือจุดสิ้นสุดของการเปรียบเทียบครับ เพราะหลังจากนั้นคุณจะค่อย ๆ ปรับตัว และได้พบกับสภาพแวดล้อมใหม่อันยอดเยี่ยม ลองมองไปที่เด็กตัวน้อย ๆ สิครับ พวกเขาอยากสำรวจไปเสียทุกอย่าง

อยากสัมผัสสิ่งต่าง ๆ หยิบมาเล่น เอาเข้าปาก กอดไว้กับตัว หรือลองนั่งทับ

เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ว่าโลกเป็นสถานที่แสนวิเศษ พวกเขาจึงไม่รู้สึกกลัวอีกต่อไป จนกระทั่งวันแรกของการไปโรงเรียน เด็ก ๆ จะร้องไห้งอแงเพราะรู้สึกกลัวและไม่คุ้นเคย มันดูไม่ปลอดภัย และพวกเขาก็ไม่อยากอยู่ที่นั่น

เด็ก ๆ จึงเกาะแขนแม่ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย แต่พอผ่านไปได้ไม่กี่สัปดาห์ พวกเขาก็จะชอบโรงเรียน พวกเขาอยากไปถึงโรงเรียนเร็ว ๆ

ทุกเช้าเด็ก ๆ จะพุ่งตรงเข้าโรงเรียนทันทีที่เห็นสนาม เด็กเล่น

พวกเขาจะวิ่งเล่นกับเพื่อน ๆ จนลืมคิดถึงแม่ ชีวิตของคนเราดูจะเป็นไปตามแบบแผนนี้ ลองทําสิ่งใหม่ ๆ มันคาดเดาไม่ได้ เราจึงไม่สบายใจ แต่พอคาดเดาได้แล้ว เราก็สบายใจ ลองทำสิ่งใหม่ ๆ มันคาดเดาไม่ได้ เราจึงไม่สบายใจ แต่พอคาดเดาได้แล้ว เราก็สบายใจ ลองทําสิ่งใหม่ ๆ มันคาดเดาไม่ได้ เราจึงไม่สบายใจ แต่พอคาดเดาได้แล้ว เราก็สบายใจ อย่างไรก็ตาม เรากลับมองไม่ค่อยเห็นแบบแผนดังกล่าว

เราไม่ได้ฉุกคิดว่าความไม่สบายใจหมายถึงประสบการณ์ ใหม่ ๆ

และประสบการณ์ใหม่ ๆ ก็หมายถึงการเติบโต การเดินทางไปสถานที่ที่ไม่เคยไปมาก่อน การลองสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่เคยลอง

ความไม่สบายใจช่วยให้เราตระหนักว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ แต่บ่อยครั้งเรากลับอยากหลีกหนีความไม่สบายใจ เราเข้าไปข้องแวะกับสิ่งเสพติดและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เพื่อจะได้ไม่ต้องรับรู้ความไม่สบายใจนั้น

เราหลีกเลี่ยงที่จะไม่เผชิญหน้ากับมัน ข้องแวะกับมัน และเรียนรู้จากมัน

เราหลีกเลี่ยงที่จะใช้ชีวิตให้เต็มที่

พอล อาร์เดน เป็นหนึ่งในครีเอทีฟมือฉมัง หนังสือที่เขา เขียนล้วนติดอันดับขายดี

พอลพูดอยู่เสมอว่า “ความไม่สบายใจเป็นเรื่องธรรมดา” แค่นั้นเองครับ ความไม่สบายใจเป็นแค่ความรู้สึก ไม่ใช่ความจริง คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรกับมัน มันแค่หมายความว่าคุณกำลังอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย คุณก็เลยไม่สบายใจไงล่ะ แต่คุณไม่ควรปล่อยให้ความรู้สึกนั้นมาฉุดรั้งตัวเอง ในหนังสือเรื่อง The Jungle Book มีข้อความหนึ่งที่ผมชอบมาก

“เลือกเอาว่าจะวิ่งหนีหรือจะเรียนรู้จากมัน”

อันที่จริงแล้ว ใครก็ตามที่เคยทําสิ่งที่มีคุณค่าจริง ๆ ย่อม เข้าใจความรู้สึกนี้ดี

เฮลมุต โครน น่าจะเป็นผู้กำกับศิลป์ฝีมือเยี่ยมที่สุดใน ประวัติศาสตร์

เขาร่วมมือกับบิล เบิร์นแบค บุกเบิกการสร้างโฆษณาชั้นดีให้กับคนรุ่นหลัง

เฮลมุต โครน กล่าวไว้ว่า “ถ้าคุณมองไปที่บางสิ่งแล้ว พูดได้ว่า “ฉันชอบมัน” นั้นแปลว่ามันไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่เลย”

Discomfort is normal

If you attend an art school in New York You will not only learn art.

but still have to study other subjects In the field of liberal arts too I enrolled in psychology.

One of the topics discussed in the class is psychotherapy. Simulation of painful experiences in childhood.

I learned that We can compare the stories in The Book of Genesis * with the time we were born.

It is a very interesting comparison. : Eden is a state of birth. You are in the womb.

You have everything. Including food, beverages, warmth and shelter.

No worries.

You feel so warm and safe that even the clothes are not Required

Everything is there for you to relax and enjoy. But all of a sudden you are forced to leave the heavens.

Enter a cruel world

Glare for the eyes Treble The hand of a man scramble The coldness strikes the skin.

Hit in the bottom Which air will spill into the lungs again?

All of these are confusing changes. Worry and fear.

ส่วนที่29

แนะนำติชม : prosecuritytalk.com

ขอบคุณรูปภาพและข้อมูล : google