ส่วนที่26 คุณต้องสื่อสารกับทีละคนเท่านั้น

ส่วนที่26

ส่วนที่26

คุณต้องสื่อสารกับทีละคนเท่านั้น

หลายปีก่อนขณะที่ผมกำลังยืนอ่านหนังสือพิมพ์เดอะซัน อยู่บริเวณแผนกต้อนรับของบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งในย่านโซโห

โทรทัศน์กำลังฉายข่าวช่องซีเอ็นเอ็น จู่ ๆ ก็มีข่าวด่วนแทรกเข้ามา เครื่องบินลำหนึ่งพุ่งชนตึกในเขตแมนฮัตตัน เป็นแค่เครื่องบินขนาดเล็กแบบเครื่องยนต์เดียว

แต่ที่เป็นข่าวใหญ่ก็เพราะเพิ่งเกิดเหตุวินาศกรรม 11 กันยายนไปแค่ไม่กี่ปี

ไม่มีใครรู้ว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นฝีมือของผู้ก่อการร้าย หรือเป็นเพียงอุบัติเหตุ

ตึกหลังนั้นตั้งอยู่ใกล้กับหัวมุมถนนสายที่ 72 ตัดกับถนน เซคคันด์อะเวนิว

ไฟลุกท่วมตึก มีเศษซากต่าง ๆ ร่วงหล่นลงมา

รถดับเพลิงหลายคันจอดปิดถนนเอาไว้ ส่วนตำรวจก็คอย กันผู้คนให้ออกจากพื้นที่

ตอนนั้นผมดูข่าวผ่านการถ่ายทอดสดจากเฮลิคอปเตอร์ ของสถานีข่าวซีเอ็นเอ็น

ผมกังวลใจมากเพราะอพาร์ตเมนต์ของพี่สาวผมอยู่ห่าง จากที่เกิดเหตุเพียงสองช่วงตึกเท่านั้น

หลังจากคำนวณเวลาผมคิดว่าเธอน่าจะออกไปทำงานแล้ว

ผมจึงโทรศัพท์ไปหาเธอที่สำนักงานซึ่งตั้งอยู่บนถนนสายที่ 34

ผมโล่งใจมากเมื่อเธอรับสาย

ผมถามว่า “ไง เชิร์ล ปลอดภัยดีใช่ไหม” เธอตอบว่า “ใช่ ทำไมถามแบบนี้ล่ะ”

ผมจึงตอบว่า “เมื่อกี้มีเครื่องบินชนตึกในย่านอัปเปอร์ อีสต์ไซด์ไม่ใช่เหรอ”

เธอถามต่อว่า “เครื่องบินอะไรน่ะ”

ผมตอบไปว่า “ข่าวซีเอ็นเอ็นรายงานว่ามีเครื่องบินชน อพาร์ตเมนต์แถว ๆ ถนนสายที่ 72 ตัดกับถนนเซคคันด์อะเว นิวนี่นา”

เธอโวยวายขึ้นมา “ว่าไงนะ” แล้วเธอก็รีบโทรหาสามีที่อพาร์ตเมนต์

เจอร์รี่สามีของเธอรับสายและบอกว่า “ไม่เห็นได้ยินเสียง อะไรเลย ขอไปดูที่หน้าต่างก่อนนะ”

เขาเดินไปดูแล้วกลับมาพูดใส่โทรศัพท์ว่า “ให้ตายสิ ข้างนอกมีตำรวจกับรถดับเพลิงเต็มไปหมดเลย”

เขาเดินลงไปที่ถนนเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ตำรวจไม่ยอมให้เขาออกจากตึก

พวกเขาบอกว่า “ขอโทษด้วย แต่เราต้องกันคนออกจาก ถนนให้หมด เครื่องบินเพิงชนตึกห่างออกไปแค่สองช่วงตึกนี่เอง”

แต่เจอร์รีกลับไม่รู้เรื่องเลยสักนิด สิ่งที่ผมอยากจะบอกก็คือ

ผมอยู่ห่างจากที่เกิดเหตุเกือบ 5,000 กิโลเมตร อยู่ห่างกันคนละทวีป

แต่ผมกลับรู้ก่อนเจอร์รีว่าเครื่องบินพุ่งชนตึกใกล้ ๆ กับ อพาร์ตเมนต์ของเขา

เป็นไปได้อย่างไร

ผมคิดว่าเราทุกคนล้วนมีโลกส่วนตัวใบเล็ก ๆ ที่เราสามารถรับรู้สิ่งต่าง ๆ ได้ทันที

ผมกำลังพูดถึงสถานการณ์ สิ่งรอบตัว และสภาพแวดล้อมของเรา

สิ่งที่เกิดขึ้นห่างออกไปสองช่วงตึกไม่อยู่ในการรับรู้ของเจอร์รี

เขารับรู้แต่สิ่งที่เกิดขึ้นภายในห้องที่เขาอยู่ตอนนั้น ซึ่งก็คือเสียงเพลงจากเครื่องเล่นซีดี เครื่องบินที่พุ่งชนตึกจึงไม่อยู่ในการรับรู้ของเขาเลย

ในขณะเดียวกันผมอยู่ห่างออกไปอีกทวีป แต่ในห้องที่ผมอยู่มีโทรทัศน์ ข่าวในโทรทัศน์จึงอยู่ในการรับรู้ของผม

มันไม่ได้เกิดขึ้นห่างออกไป 5,000 กิโลเมตร แล้วก็ไม่ได้อยู่ห่างออกไปสองช่วงตึกเหมือนพี่เขยผมด้วย แต่อยู่ตรงหน้าผมเลย

ดังนั้น ถ้าอยากให้ใครสักคนได้รับสารจากคุณ คุณก็ต้องเข้าไปอยู่ในการรับรู้ของเขา

นั้นหมายถึงพื้นที่ส่วนตัวของเขา

นั่นหมายถึงการสื่อสารแบบหนึ่งต่อหนึ่ง

พูดง่าย ๆ ก็คือ ไม่ว่าจะใช้สื่อประเภทใด คุณก็พูดคุย กับคนเพียงคนเดียวเท่านั้น

คุณไม่ได้สื่อสารกับคนนับหมื่นนับพันในคราวเดียว ถึงแม้สื่อของคุณจะเข้าถึงผู้คนได้นับล้านก็ตาม แต่คุณก็พูดคุยกับคนที่ละคนเท่านั้น นี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ มันคือกลวิธีที่ใช้ได้ผลในวงการโฆษณา

ลองดูภาพโปสเตอร์ของลอร์ดคิทเชนเนอร์ รัฐมนตรี ว่าการกระทรวงสงครามสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิครับ

ตอนนั้นกองทัพอังกฤษกำลังต่อสู้กับเยอรมนี้อย่างดุเดือด และต้องการกำลังพลจำนวนมากอย่างเร่งด่วน

พวกเขาจึงจัดทำโปสเตอร์ประกาศรับสมัครทหารขึ้นมา แต่ในโปสเตอร์กลับไม่ใช่ภาพเหล่าทหารยืนตั้งแถวเรียงราย

พร้อมข้อความพาดหัวว่า “กองทัพอังกฤษต้องการ ทหารใหม่สองล้านนาย”

แต่เป็นภาพของลอร์ดคิทเชนเนอร์ชี้นิ้วตรงมายังคนที่กำลัง ดูโปสเตอร์

พร้อมข้อความพาดหัวว่า “ประเทศชาติต้องการคุณ” หนึ่งต่อหนึ่ง และผลลัพธ์ก็น่าทิ้งที่เดียว มีคนนับล้าน ๆ มาสมัครเป็นทหาร

ด้วยการสื่อสารกับพวกเขาที่ละคน

โปสเตอร์ดังกล่าวประสบความสำเร็จถล่มทลายจนอเมริกาไปเลียนแบบในอีกสองสามปีให้หลัง

โดยใช้ภาพของลุงแซม และข้อความพาดหัวแบบเดียวกัน

แล้วอเมริกาก็ได้ทหารใหม่อีกหลายล้านนาย ด้วยการสื่อสารกับพวกเขาทีละคน นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเกือบ 100 ปีก่อน นับตั้งแต่นั้นรูปแบบของสื่อก็เปลี่ยนแปลงนับครั้งไม่ถ้วน

เรามีทั้งภาพเคลื่อนไหว ภาพเคลื่อนไหวพร้อมเสียง ตามมาด้วยวิทยุ โทรทัศน์ขาวดำ โทรทัศน์สี เครื่องเล่นซีดี และเครื่องเล่นเอ็มพี 3 ก่อนจะกลายเป็นสื่อดิจิตอลและสื่อ โซเชียลมีเดีย และก็คงจะมีอะไรใหม่ ๆ ตามมาอีกมากมาย

สื่อมีการเปลี่ยนแปลง และจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ไม่มีหยุด

ความจริงแล้วสิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนก็คือคน ผู้คนยังเหมือนเดิม ทุกคนยังคงเปิดรับแค่สิ่งที่อยู่ในการรับรู้ของตัวเองเท่า

นั่นคือพื้นที่ที่สื่อต้องเข้าไปให้ถึง ไม่ว่าจะเป็นสื่อรูปแบบใดก็ตาม สุดท้ายแล้ว เราก็ยังคงพูดคุยกับคนที่ละคนเท่านั้น

You must only communicate with one person at a time

Many years ago while I was standing reading The Sun newspaper Is at the reception area of ​​an advertisement company in Soho.

Television is broadcasting on CNN. All of a sudden, breaking news broke in. A plane crashed into a building in the Manhattan area. Is a small, single engine aircraft.

But the big news is because of a wreck. 11 September for just a few years

No one knows that the incident was the work of a terrorist. Or is it just an accident?

The building is located near the corner of 72 intersect with Second Avenue.

Fire engulfed the building With debris falling down.

Many fire engines are parked off the road. As for the police Prevent people from leaving the area

At that time, I watched the news via live broadcast from the helicopter. Of CNN news station

I’m worried because my sister’s apartment is far away. Only two blocks from the scene of the accident.

ส่วนที่26

แนะนำติชม : prosecuritytalk.com

ขอบคุณรูปภาพและข้อมูล : google