ส่วนที่22 เรียนไม่เก่งไม่ได้เป็นครู

ส่วนที่22

ส่วนที่22

เรียนไม่เก่งไม่ได้เป็นครู

ก่อนจบชั้นประถม ผมสอบไม่ผ่านการทดสอบอีเลฟเว่นพลัส (11-Plus Exam)

นั้นถือเป็นข่าวร้าย เพราะอนาคตของผมขึ้นอยู่กับผลการสอบนี้

ถ้าสอบผ่าน คุณจะได้เข้าโรงเรียนมัธยมต้นสายสามัญ

คุณจะได้เรียนวิชาภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาละติน ฟิสิกส์ ประวัติศาสตร์ และเตรียมตัว สอบโอเลเวล (O Level)

ถ้าทำคะแนนได้ดี คุณก็จะเรียนต่อเพื่อเตรียมสอบ เอเลเวล (A Level) และเข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัย

ถ้าคุณสอบอีเลฟเว่นพลัสไม่ผ่าน คุณก็จะไม่ได้ทําทั้ง หมดที่ว่ามา

แต่ต้องไปเข้าโรงเรียนมัธยมต้นสายอาชีพแทน ถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็จะได้เรียนงานโลหะและงานไม้ ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงก็จะได้เรียนพิมพ์ดีดและคหกรรม

เมื่อเรียนจบตอนอายุ 15 ปี เด็กผู้ชายจะไปขอเป็นลูกมือ ช่างตามโรงงาน

ส่วนเด็กผู้หญิงก็หางานเลขาหรือไม่ก็แต่งงานออกเรือนไป อนาคตของคุณถูกตัดสินชี้ขาดตั้งแต่ตอนอายุ 11 ปี พ่อกับแม่รู้สึกแย่มากที่ผมสอบอีเลฟเว่นพลัสไม่ผ่าน เท่านั้นยังไม่พอ

ผมยังเข้าเรียนต่อในโรงเรียนมัธยมต้นที่จัดว่าแย่ที่สุดในแถบลอนดอนตะวันออกที่ผมอาศัยอยู่อีกต่างหาก

เรื่องแย่ ๆ ยังไม่หมดแค่นั้น ผมสอบได้ที่โหล่ของห้อง ผมคิดว่าคงไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว จนกระทั่งถึงวันประชุมผู้ปกครอง

บรรดาพ่อแม่จะยืนเข้าแถวหน้าโต๊ะครูประจำชั้นเพื่อรอพูดคุยเรื่องลูกของตัวเองที่ละคน

ทุกคนจะได้ยินหมดว่าครูพูดถึงเด็กแต่ละคนอย่างไร แม่ของผมต่อแถวอยู่ข้างหลังแม่ของเพื่อนผม

แม่จึงได้ยินครูชมเพื่อนผมไม่ขาดปากว่าทั้งฉลาดและน่า จะมีอนาคตไกล

และแล้วก็ถึงตาแม่ของผม

แม่ถามครูว่าคิดอย่างไรถ้าจะให้ผมเรียนต่อเพื่อสอบ โอเลเวล

พอได้ยินคำถามครูก็ระเบิดเสียงหัวเราะ จากนั้นก็พูดเสียงดังลั่นห้องว่า “จะให้เขาเรียนต่อเหรอครับ ไม่ไหวละมั้ง เปลืองเงินเปล่า ๆ คุณเก็บเงินไว้ซื้อรถคันใหม่ดีกว่า”

แม่ไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน พอแม่กลับถึงบ้านก็ถึงตาผมโดนบ้าง คืนนั้นพ่อต้องเข้าเวรดึก แม่จึงต้องปลูกพ่อไปทำงาน

ก่อนจะเล่าเรื่องผมให้พ่อฟัง

เมื่อรู้ตัวว่าจะต้องเจอกับอะไร ผมก็รีบคว้าหนังสือการ์ตูน ทั้งหมดและหนีไปซ่อนในสวนสาธารณะ

ตอนนั้นค่ำแล้วจึงไม่มีใครเห็นว่าผมแอบอยู่ตรงไหน

แต่ก็สว่างพอที่ผมจะเห็นว่าพ่อขับรถวนรอบสวนเพื่อหาตัวผม

สุดท้ายพ่อก็ถอดใจและขับรถไปทำงาน ผมจึงกลับบ้าน

ช่วงสองสามสัปดาห์ถัดจากนั้นบรรยากาศในบ้านอึมครึม สุด ๆ

ผมไม่เคยลืมคำพูดของครูคนนั้นเลย

นั่นทำให้ผมชื่นชมสิ่งที่ผู้ก่อตั้งบริษัทเจ ดี เวทเธอร์สปูน ทำเอามาก ๆ

เวทเธอร์สปูนมีผับและโรงแรมในเครือกระจายอยู่ทั่วสหราชอาณาจักร

ทิม มาร์ติน ก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นในปี 1979

ปัจจุบันเวทเธอร์สปูนเป็นเจ้าของผับ 764 แห่งและ โรงแรม 16 แห่ง รวมถึงมีพนักงานมากกว่า 20,000 คน

บริษัทมีรายได้ปีละ 955 ล้านปอนด์ โดยมีกําไรจากการ ดำเนินงาน 97 ล้านปอนด์ และกําไรสุทธิ 25 ล้านปอนด์

ถึงผมจะไม่ใช่นักบัญชี แต่ก็คิดว่าตัวเลขเหล่านี้ดูดี ทีเดียว

แต่สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือที่มาของชื่อบริษัท “เวทเธอร์สปูน”

ตอนที่ทิม มาร์ติน ยังเป็นนักเรียน ครูคนหนึ่งของเขา นามสกุลเวทเธอร์สปูน

ครูคนนั้นบอกกับพ่อแม่ของเขาว่า ชีวิตนี้ทีมคงไม่มีทางประสบความสำเร็จ

ทิม มาร์ติน จึงเติบโตขึ้นมาด้วยความหวังว่าสักวันจะ ลบคำสบประมาทของครูให้ได้

แต่ถ้าตั้งชื่อบริษัทว่ามาร์ตินตามนามสกุลของเขา ครูก็คงไม่นึกเอะใจ

เพราะ “มาร์ติน” อาจเป็นใครก็ได้ แต่เขารู้ดีว่าคนเราย่อมสะดุดกับนามสกุลของตัวเอง เขาจึงตั้งชื่อบริษัทตามนามสกุลของครูคนนั้น

ทิม มาร์ติน อยากให้เวทเธอร์สปูนได้เห็นนามสกุลของ ตัวเองโชว์หราอยู่หน้าผับทั่วประเทศ

และทุกครั้งที่เห็นนามสกุลตัวเองบนป้ายชื่อผับ เขาจะ ได้รู้ว่านี่คือฝีมือของเด็กชายที่ตัวเองเคยตราหน้าว่าไม่มีทางประสบความสำเร็จ

Unacceptable, not a teacher

Before completing primary school I didn’t pass the 11-Plus Exam.

That is bad news. Because my future depends on the results of this exam.

If passing the exam You will be attending a secondary school. General.

You will learn English, mathematics. French, Latin, Physics, History and O level preparation (O Level)

If you score well You will continue to study to prepare for the exam. Level (A Level) and enter university.

If you don’t pass the Eleven Plus exam You won’t do it either. All that has been said.

But have to go to a professional high school instead If he was a boy he would study metalwork and woodwork. If you were a girl, you could learn typing and home economics.

When graduating at age 15 The boy will ask to be a child. Technician at the factory

As for the girls, they find a secretarial job or marry. Your future has been decisive since the age of 11 My parents feel so bad that I didn’t pass the Eleven Plus exam. That’s not enough.

I continue to attend secondary school which is considered the worst in East London where I live.

ส่วนที่22

แนะนำติชม : prosecuritytalk.com

ขอบคุณรูปภาพและข้อมูล : google