ส่วนที่17 หมุนกล้องส่องทางไกล 180 องศา

ส่วนที่17

ส่วนที่17

หมุนกล้องส่องทางไกล 180 องศา

บริษัทวายแอนด์อาร์ตั้งอยู่ในอาคารขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง บนถนนมอร์นิงตัน เครสเซนต์ ในลอนดอนเหนือ

แต่ในอาคารหลังนี้ยังมีบริษัทโฆษณาอีกแห่ง เป็นบริษัทสัญชาติอเมริกันชื่อว่าวันเดอร์แมน วันหนึ่งเจ้าของบริษัทบินมาที่สาขานี้ เขาเป็นชาวนิวยอร์กร่างใหญ่ใจร้อน เมื่อมาถึงเขาก็ขับรถตรงเข้าไปยังที่จอดรถใต้อาคาร

แต่กลับถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำที่จอด รถท่าทางแข็งกระด้างเรียกให้หยุดรถ

เจ้าหน้าที่ถามว่า “จะไปไหนครับเนี่ย” ชายชาวอเมริกันรู้สึกหงุดหงิด และตอบว่า “ก็เห็นอยู่ว่าจะจอดรถ” เจ้าหน้าที่ถามต่อว่า “คุณมีบัตรจอดรถหรือเปล่า” ชายชาวอเมริกันตอบว่า “ไม่มี” เจ้าหน้าที่จึงบอกว่า “งั้นคุณก็จอดที่นี่ไม่ได้” ชายชาวอเมริกันเดือดจัด เขาถามว่า “นี่แกไม่รู้เรอะว่าฉันเป็นใคร” เจ้าหน้าที่ส่ายหน้าและบอกว่า “ไม่รู้”

ชายชาวอเมริกันลงจากรถ ยืดตัวตรง เอามือตบที่ หน้าอกตัวเองและพูดว่า “ฉันคือวันเดอร์แมนไงล่ะ”

เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ต่อให้เป็นซุปเปอร์แมนก็ไม่สนโว้ย

คุณจอดรถที่นี่ไม่ได้”

ผมชอบเรื่องนี้มากเลยครับ ผมชอบที่มันบอกเล่าเกี่ยวกับคนในวงการโฆษณาได้ดีมาก

โลกของเรามีแต่โฆษณา เราจึงคิดไปว่าโลกของคนอื่น ก็มีแต่โฆษณาด้วย

นี่คือสาเหตุที่นักโฆษณาจำนวนมากทำงานไม่ได้เรื่อง เราไม่คิดว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องสื่อสารกับคนที่อยู่นอกวงการ

แต่คิดไปว่าคนเหล่านั้นมีหน้าที่ต้องหันมาสนใจเรา นั้นเท่ากับว่าเรากำลังคุยกับตัวเอง ไม่ได้สื่อสารกับผู้คน

บ็อบ เลเวนสัน นักคิดคำโฆษณาระดับแนวหน้ากล่าว ว่า “คนส่วนใหญ่ไม่สนใจโฆษณาเพราะโฆษณาส่วนใหญ่ ไม่สนใจคน”

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมจึงมีแต่โฆษณาที่ดีที่สุดเท่านั้นที่ประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง

เพราะมันสื่อสารกับผู้คนที่ไม่ได้อยู่ในวงการโฆษณา

และบริษัทโฆษณาก็ต้องกล้าพอที่จะทำให้เจ้าของแบรนด์ ที่มาว่าจ้างเข้าใจในประเด็นนี้

เมื่อหลายปีก่อน มีบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งชื่ออัลเลน เบรดี้ แอนด์ มาร์ช หรือเอบีเอ็ม

เอบีเอ็มมีภาพลักษณ์ที่ดูไม่ค่อยทันสมัยนัก

พวกเขาต้องนำเสนองานให้กับการรถไฟแห่งอังกฤษแข่ง กับบริษัทโฆษณาชั้นนําหลายแห่ง

งานนี้เอบีเอ็มเป็นไก่รองบ่อนอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าอยากชนะ เอบีเอ็มก็ต้องพิสูจน์ให้ลูกค้าเห็นว่าพวก เขารู้ในสิ่งที่แม้แต่บริษัทที่ทันสมัยกว่าก็ยังไม่รู้

เมื่อถึงวันนำเสนองาน ทีมผู้บริหารระดับสูงของการรถไฟ แห่งอังกฤษเดินทางไปที่สํานักงานของเอบีเอ็ม

พวกเขาเข้าไปที่แผนกต้อนรับ แต่กลับไม่มีใครอยู่เลย

ประธานการรถไฟแห่งอังกฤษก้มดูนาฬิกาข้อมือ พวก เขาก็มาตรงเวลานี้

เขากวาดตาไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบใคร บริเวณแผนกต้อนรับดูสกปรกมาก

หนังสือพิมพ์ยับยู่ยี่ เศษขยะ และก้นบุหรี่กระจาย เกลื่อนพื้นไปหมด แถมโซฟาก็เก่าและมีรอยขาดเป็นรูอีกต่างหาก

นี่น่าจะเป็นบริษัทโฆษณาที่เลวร้ายที่สุดที่พวกเขาเคยเจอ สักพักก็มีผู้หญิงแต่งตัวไม่เรียบร้อยเดินมานั่งที่โต๊ะต้อนรับ

เธอไม่สนใจใคร เอาแต่คุ้ยหาข้าวของในลิ้นชักแบบเอา เป็นเอาตาย

ประธานกระแอมขึ้นที่หนึ่ง แต่เธอก็ไม่สนใจ เขากระแอมอีกครั้ง ยังคงไร้การตอบสนอง

เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า “ขอโทษนะครับ เรามีนัดกับ” แต่ผู้หญิงคนนั้นสวนขึ้นว่า “เดียวก่อน” เขาพูดต่อว่า “แต่เรานัดไว้” เธอพูดแทรกอีก “ฉันยุ่งอยู่นะ ไม่เห็นเหรอ”

ประธานจึงโพล่งว่า “นี่มันบ้าไปแล้ว เรารอมา 15 นาที แล้วนะ”

ผู้หญิงคนนั้นตอบกลับว่า “ก็ช่วยไม่ได้นะ” ประธานจึงบอกว่า “งั้นก็พอที เรากลับกันเถอะ”

ทีมผู้บริหารระดับสูงของการรถไฟแห่งอังกฤษตั้งท่าจะ ก้าวออกจากบริษัท

ตอนนั้นเองที่ประตูบานหนึ่งเปิดออก ปีเตอร์ มาร์ช ผู้ อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของเอบีเอ็มก้าวออกมา

เขาเฝ้าดูทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น เขาจับมือกับประธานการรถไฟแห่งอังกฤษอย่างเป็นมิตร

ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลายครับ ท่าน เพิ่งจะได้สัมผัสกับความรู้สึกที่สาธารณชนมีต่อบริการของการ รถไฟแห่งอังกฤษ

ถ้าท่านทั้งหลายจะกรุณาเดินตามเรามา เราจะแสดงให้ ดูครับว่าเราจะเปลี่ยนความรู้สึกดังกล่าวได้อย่างไร”

แล้วเขาก็พาทีมผู้บริหารระดับสูงของการรถไฟแห่งอังกฤษ ไปยังห้องประชุม และแสดงภาพอนาคตอันสดใสของการรถไฟ ที่จะเป็นจริงถ้าเอบีเอ็มได้รับผิดชอบงานนี้

แน่นอนว่าเอบีเอ็มได้งานนี้ไปครองสมใจ

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้เพราะการมองจากอีกด้านหนึ่งของ กล้องส่องทางไกล

ด้านของคนทั่วไป ไม่ใช่ของบริษัทโฆษณา

Rotate the telescope 180 degrees

Y&R Company is located in a large building. On Mornington Crescent Road in North London.

But there is another advertising company in this building. Is an American company called Spiderman. One day, the owner of the company flew to this branch. He is a big, impatient New Yorker. Upon arriving, he drove straight into the under-car park.

but instead was parked by security personnel The car looks stiff, calling to stop the car.

The officer asked “Where are you going?” The American man felt frustrated and replied that “Still saw that the car would be parked,” the officer asked. “Do you have a parking ticket?” An American man answered “No” so the officer said that “So you can’t stop here.” He asked, “Hey, don’t you know who I am?” The officer shook his head and said “I don’t know”.

American man got off the car Straighten, slap your hands in your chest and say “I am a Spiderman.”

Staff responded that “Even if you’re a Superman, don’t care.”

You can’t park here. “

ส่วนที่17

แนะนำติชม : prosecuritytalk.com

ขอบคุณรูปภาพและข้อมูล : google

ใส่ความเห็น