ส่วนที่15 คุณภาพไม่สนใจ ขอปริมาณไว้ก่อน

ส่วนที่15

ส่วนที่15

คุณภาพไม่สนใจ ขอปริมาณไว้ก่อน

บริษัทโฆษณาในลอนดอนแห่งแรกที่ผมร่วมงานด้วยคือ บริษัทบีเอ็มพี่ในย่านแพดดิงตัน

คนขับรถตู้ส่งของของเราเป็นคุณลุงอารมณ์ดีชื่อจอร์จ

จอร์จเป็นคนตัวเตี้ย อ้วนเทอะทะ ศีรษะล้าน และมีเสียงแหบห้าว

เขาออกจะฉลาดแกมโกง และชอบหาสินค้าที่ดูไม่ค่อยน่าไว้ใจมาเสนอขาย

วันหนึ่งจอร์จเข้ามาหาผมที่ฝ่ายสร้างสรรค์ เขาเอ่ยขึ้นว่า “เฮ้ เดฟ คุณชอบหนังสือใช่ไหม” ผมตอบว่าใช่

เขาพูดต่อว่า “ในรถตู้ผมมีหนังสือเล่มใหญ่ ๆ เพียบเลย คุณสนใจไหม”

ผมตอบไปว่าต้องดูก่อนว่าใครเป็นคนเขียน

จอร์จจึงพูดว่า “ผมไม่รู้เรื่องพวกนั้นหรอก รู้แต่ว่ามันหนาสัก 10 เซนติเมตรได้ แล้วก็น่าจะกว้าง 30 เซนติเมตร ยาว 60 เซนติเมตร เล่มใหญ่เชียวล่ะ คุณอยากซื้อไหม”

ตอนนั้นผมคิดว่ามันแปลกดี

จอร์จคิดจริง ๆ หรือว่าเวลาซื้อหนังสือคนเราจะดูกันที่ขนาดก่อน

เขาคิดว่าร้านหนังสือแบ่งเป็นหมวด “หนังสือเล่มใหญ่” กับ “หนังสือเล่มเล็ก” หรือไงนะ

ลูกค้าที่ชอบหนังสือมากจะเดินไปที่หมวด “หนังสือเล่ม ใหญ่”

ถ้าไม่ค่อยชอบก็เดินไปที่หมวด “หนังสือเล่มเล็ก” นั่นอาจดูไร้สาระในสายตาเรา แต่เดี๋ยวก่อนครับ

ถ้ามันไร้สาระจริง แล้วทำไมเราถึงทำงานด้วยวิธีแบบ เดียวกันล่ะ

หลังจากได้พูดคุยกับคนจากบริษัทโฆษณาทั่วลอนดอน ผมก็พบว่าพวกเขาง่วนอยู่กับการลงบันทึกเวลาทำงานกันแทบทุกคน

พวกเขาต้องการประเมินว่าใช้เวลาแค่ไหนไปกับงาน แต่ละชิ้น

สังเกตไหมครับว่าไม่ได้ประเมินว่าทำงานออกมาดีแค่ไหน แต่ประเมินว่าใช้เวลาทำงานไปเท่าไหร่

บริษัทโฆษณาจะประเมินว่าลูกค้ามีปัญญาจ่ายค่าจ้าง ต่อชั่วโมงให้ทีมงานของตนมากแค่ไหน

จากนั้นจึงค่อยจัดสรรบุคลากรไปตามนั้น ผมได้ยินว่าทั่วลอนดอนเป็นแบบนี้กันหมด

“เราให้นักวางแผนโฆษณาอาวุโสมาทำงานนี้ไม่ไหวหรอก เรามีงบสำหรับนักวางแผนโฆษณาธรรมดาเท่านั้น”

“เราให้ผู้กำกับศิลป์เข้ามาดได้แค่ครึ่งวันเท่านั้น แค่นี้ก็ เกินงบแล้ว”

“นักคิดคำโฆษณาไม่มีเวลาปรับแก้อะไรแล้ว เราใช้เวลา

ไปหมดเกลี้ยงเลย”

ดูเหมือนว่าคนที่ใหญ่สุดจะเป็นนักบัญชี นี้มันไม่ดูบ้าบอไปหน่อยหรือ

ไอน์สไตน์กล่าวไว้ว่า “ใช่ว่าสิ่งที่สำคัญจะนับเป็นจำนวนได้ทั้งหมด และก็ใช่ว่าสิ่งที่นับเป็นจำนวนได้จะสำคัญทั้งหมด เช่นกัน”

เราไม่ได้แค่ลืมเรื่องนี้ไปเท่านั้น เรายังทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามอีกต่างหาก สิ่งที่นับเป็นจำนวนได้เข้าครอบงำสิ่งที่สำคัญ เราหลงลืมกฏข้อแรกของการโฆษณา ไม่สำคัญว่าโฆษณาบอกอะไร สิ่งสำคัญคือผู้คนรับรู้อะไรจากโฆษณานั้น ลองนึกภาพว่าเราตัดสินทุกอย่างในลักษณะนี้ดูสิครับ

ภาพยนตร์ : “ไม่เอา ผมไม่อยากดูหนังเรื่องนั้น ความยาวแค่ 97 นาทีเองนะ เรื่องนี้ยาวตั้ง 122 นาที ดีกว่าตั้งเยอะแน่ะ”

ร้านอาหาร : “ขอดูเมนูที่ระบุว่าผักในอาหารแต่ละจานใช้เวลาปลูก นานแค่ไหน และพ่อครัวได้ค่าจ้างชั่วโมงละเท่าไหร่ หน่อยสิ”

งานศิลปะ : “ฉันไม่อยากไปพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ภาพโมนาลิซ่ากว้างแค่ 21 นิ้วเอง นอกสวนสาธารณะไฮด์พาร์กมีภาพขนาด ใหญ่กว่านั้นตั้งเยอะ เราไปที่นั่นดีกว่า”

ถ้าเรากำลังตัดสินคุณค่าของเงินโดยดูว่ามันซื้ออะไรได้มากแค่ไหน เราก็เลือกใช้เกณฑ์ที่ผิดแล้วล่ะครับ

เพราะไม่ว่าในด้านใดของชีวิต เรามักจะตัดสินคุณค่าของสิ่งต่าง ๆ จากคุณภาพ

เราพิจารณาว่ามันดีแค่ไหน

แต่ดูเหมือนวงการโฆษณาทุกวันนี้จะตัดสินจากปริมาณ เป็นหลัก

เราคิดแต่ว่าจะได้เงินมากเท่าไหร่

พูดง่าย ๆ ก็คือ เรากำลังทำงานด้วยวิธีขายหนังสือแบบ จอร์จอยู่

Quality is not interested Request quantity first.

The first London advertising company that I worked with was BM Elder Company in Paddington district

Our delivery van driver is a good-tempered uncle named George.

George is a short, overweight, bulky woman. And there was a hoarse voice.

He is cunning. And like to find products that don’t seem trustworthy to offer.

One day, George approached me at the creative department. He said, “Hey, Dave, do you like books?” I said yes.

He continued that “In the van, I have a big book So many, are you interested? “

I replied that I had to look at who wrote.

George then said “I don’t know about those things. Know only that it is 10 centimeters thick and should probably be 30 centimeters wide and 60 long A large centimeter? Would you like to buy? “

At that time, I thought it was strange.

George really thought Or when buying books, people will look at the size first.

He thinks that bookstores are divided into categories “Big book” and “small book” or what?

Customers who like books a lot will walk to the category “Big book”

If you don’t like it, walk to the section “small book” That may seem ridiculous in our eyes. But wait a minute.

ส่วนที่15

แนะนำติชม : prosecuritytalk.com

ขอบคุณรูปภาพและข้อมูล : google